Strong G3775 • Grego
οὖς
ous
οὖς genitivo, ὠτός, τό,
[na LXX principalmente para אֹזֶן ;]
a orelha: Mt.13:16, Mc.7:33, Lc.22:50, 1Co.2:9 12:16, 1Pe.3:12; ἐν τ. ὠσί, Lc.4:21; εἰς τ. ὦτα ἀκούεσθαι, At.7:57; γίνεσθαι, Lc.1:44; εἰσέρχεσθαι, Tg.5:4; εἰς τ. οὖς ἀκούειν, Mt.10:27; πρὸς τ. οὖς λαλεῖν, Lc.12:3; τὰ ὦ. συνέχειν (MM, xviii), At.7:57. Metafórico, de entender, perceber, saber: Mt.13:16; ὁ ἔχων (εἴ τις ἔχει) οὖς ἀκουσάτω, Ap.2:7, 11 2:17, 29 3:6, 13 13:9; ὁ ἔχων (ὃς ἔχει, εἴ τις ἔχει) ὦτα (ἀκούειν) ἀκουέτω, Mt.11:15 13:9, 43, Mc.4:9, 23 7:16 (R, mg.), Lc.8:8 14:35; τοῖς ὠ. βαρέως ἀκούειν, Mt.13:15 At.28:27 (LXX) ; ὦ. ἔχοντες οὐκ ἀκούειν, Mc.8:18; ὦ. τοῦ μὴ ἀκούειν, Rm.11:8; θέσθε εἰς τὰ ὦ., Lc.9:44; ἀπερίτμητος τοῖς ὠ., At.7:51.†
(AS)
🔬 Precisa dos dados brutos ou do texto interlinear?
Acesse o interlinear completo, morfologia detalhada e referências cruzadas TSK via API JSON.
Ver Documentação da API